تبلیغات
هنر معاصر - نقاشی‌های داوود امدادیان در كنار رنوار، پیكاسو، گوگن در موزه پاریس

نقاشی‌های داوود امدادیان در كنار رنوار، پیكاسو، گوگن در موزه پاریس

نویسنده :solmaz nilineshan
تاریخ:سه شنبه 24 آذر 1388-ساعت 21 و 15 دقیقه و 47 ثانیه


<a href=

 آثار نقاشی زنده‌یاد داوود امدادیان هنرمند نقاش ایرانی در كنار آثاری از هنرمندانی چون «رنوار»، «پیکاسو»، «مانه» ، «ماتیس»، «مونه»، «گوگن»، «سزان» در نمایشگاهی در پاریس به نمایش درآمده است.  




به گزارش خبرنگار تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، نمایشگاه كودكان مُدل از «رنوار» تا «آردیتی» در موزه‌ی orangerie پاریس برپاست. هدف این نمایشگاه كشف و نمایش تجربیات فرزندانی است كه والدین هنرمندشان آنان را به روی تابلو به تصویر آورده و یا تندیس‌شان را آفریده‌اند.


نقاشانی چون «رنوار» یا «موریس‌دُنی» بارها فرزندان خود را در حین مشغولیات روزانه نقاشی كرده‌اند.  در حالیكه رشته‌ی تاریخ هنر به‌طور معمول به بحث جدی زیبایی‌شناسی و یا علمی در هنر می‌پردازد، این بار جنبه‌ی احساسی و انسانی هنرمند را مطرح می‌كند.


داستانهای نقل شده توسط این راوایان كوچك ما را به اعماق دنیای هنرمندان بزرگ چون «كلودمونه»، «ماری كاسات»، «هانری روسو»، «هانری مانیس» یا «پابلو پیكاسو»... می‌كشاند.  تابلوها و مجسمه‌های این نمایشگاه از میان هنرمندان اواخر قرن نوزدهم تا به امروز انتخاب شده‌اند.


به همراه این نمایشگاه فیلمی مستند، توسط نوه پیكاسو، تهیه شده كه با بازماندگان این هنرمندان به گفت‌وگو می‌نشیند: امانوئل والس، مایا پیكاسو، پیرآردیتی، ژان پل بلموندو، یاشار آذر و نگار امدادیان ... از خاطرات و تجربیات خود در رابطه با پدران هنرمندشان حكایت می‌كنند.


برگزاركننده‌ی این نمایشگاه امانوئل برئون _ E . Breon رییس موزه‌ی orangerie در مورد اولین ملاقاتش با داوود امدادیان در كاتالوگ این نمایشگاه چنین نوشته است: «در سال 1986 روزی برای شركت در یك كنفرانس به ساختمان یونسكو در پاریس رفتم. درحالیكه از یك سالن مدرن و سرد، مثل بیشتر ساختمانهای جدید، عبور می‌كردم نگاهم به تابلوهایی بزرگ كشیده شد كه سوژه‌ی اصلی آنها درختانی ژرف و بی‌انتها بود كه سطح تمامی تابلوها را در بر می‌گرفت. این نقاشی‌ها متعلق به نقاشی ایرانی بود كه با نام او آشنایی نداشتم. در میان آثار دیگر هنرمندان این سالن نگاه من فقط مبهوت درختان داوود امدادیان بود. باری مثل انداختن یك بطری شیشه‌ای به دریا، شماره تلفن خود را همراه با چند جمله در دفترچه مخصوص هنرمندان برای امدادیان نوشتم، به امید اینكه روزی از آتلیه او دیدن كنم. چند صباحی بعد نقاش این تابلوهای جادویی با من تماس گرفت و من را به آتلیه‌اش دعوت كرد. به منزل و آتلیه او واقع در محله 19پاریس رفتم. او در نهایت گرمی و تواضع مرا بدرون آتلیه كه فضایی شبیه كارگاههای قرن 19 را داشت دعوت نمود. او با چهره اصیل و ریش پرپشتش كه نمادی از شغل او بود خجالتی به نظر می‌رسید. بوی خوش رنگ و روغن فضا را پركرده بود. با دیدن تابلوها به دیوارهای بلند، آن درختان اعجاب‌انگیز، دوباره آن احساس شیفتگی به سراغم آمد»


به گزارش ایسنا،داوود امدادیان (2005_1944) متولد تبریز، در سال 1975 به اتفاق همسر هنرمند خود سهیلا نیكنام به پاریس رفت تا به تحصیلات خود همراه با فعالیتهای هنری در سطح بین‌المللی ادامه بدهد. از آن به بعد همیشه ساكن پاریس باقی ماند و همانجا از دنیا رفت. 


اگرچه داوود امدادیان برای دوستدارانش به عنوان نقاشی عاشق طبیعت شناخته شد، دراین نمایشگاه، درختان جای خود را به عزیزانی دیگر یعنی فرزندان او یاشار آذر و نگار سپرده‌اند. هنر صورتگری نزد امدادیان همچون كارهای دیگرش نشانی است از تبحر او در فضاسازی، رنگ‌پردازی و نور دارد.


به گزارش ایسنا، نمایشگاه كودكان مدل از رنوار تا آردیتی موزه‌ی orangerie پاریس از 25 نوامبر ـ 4 آذر ماه آغاز شده تا 8 مارس 2010 (17 اسفند ماه) برپاست.



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
چهارشنبه 16 شهریور 1390 ساعت 22 و 38 دقیقه و 25 ثانیه
کاش نقاشی ها و آثار ایشان در سایت یا جایی نشان داده می شدند.
مهدی
چهارشنبه 15 دی 1389 ساعت 00 و 27 دقیقه و 33 ثانیه
ممنون.یک نقاش دیگر را هم شناختم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر